Kobalt

Kobalt to pierwiastek chemiczny z grupy żelazowców. Jego odkrycia dokonał Georg Brandt w 1735 roku. Nazwa pochodzi od kobolda czyli złego ducha, gnoma lub krasnala, który wedle podań podrzucał rudy bezwartościowego w tamtym czasie kobaltu na miejsce skradzionych kruszców żelaza. W medycynie kobalt znalazł zastosowanie jako tzw. bomba kobaltowa przy leczeniu nowotworów, sterylizacji żywności, narzędzi chirurgicznych oraz lekarstw.

Funkcje kobaltu

W ludzkim organizmie występuje zazwyczaj jako składnik witaminy B12. Pierwiastek ten pojawia się w większości tkanek, a największe jego ilości znajdują się w nerkach, wątrobie oraz kościach. Funkcje kobaltu pośrednio wiążą się z rolą witaminy B12. Do najważniejszych jego zadań w ludzkim organizmie należy:

  • udział w produkcji czerwonych ciałek krwi,
  • dbałość o prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego.

Niedobór kobaltu

Niedobór tego mikroelementu często spotykamy u osób stosujących dietę wegetariańską lub wegańską. Jego braki są jednak stosunkowo rzadko odnotowywane, ponieważ pierwiastek występuje dość powszechnie w wielu składnikach żywieniowych. Jego niedobór jest zwykle połączony z niewystarczającą ilością witaminy B12. W wyniku dostarczenia zbyt małych dawek kobaltu do organizmu może dojść do:

  • zmienności nastrojów,
  • zaburzeń widzenia i halucynacji,
  • dezorientacji,
  • anemii.

Nadmiar kobaltu

Nadmierna ilość kobaltu występuje sporadycznie, jednak może spowodować ciężkie zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu. Przy stosowaniu naturalnych źródeł pierwiastka trudno go przedawkować. W wyniku nadmiaru kobaltu może dojść do:

  • mdłości,
  • nasilenia czynności tarczycy oraz szpiku kostnego,
  • niewydolności mięśnia sercowego.

Zapotrzebowanie na kobalt

Kobalt powszechnie występuje w wielu produktach spożywczych, dzięki czemu w łatwy sposób możemy uzupełnić naszą dietę w jego niezbędne ilości i uniknąć poważnych skutków dla naszego zdrowia. Roczne zapotrzebowanie na te pierwiastek wynosi około 2 miligramów.