Selen

Selen odkrył J. J. Berzelius w 1817 roku, jego nazwa pochodzi od greckiego słowa – selene, oznaczającego księżyc, ponieważ zawsze występuje razem z tellurem, a tellus znaczy ziemia. Stanowi on jeden z niezbędnych do życia mikroelementów choć do drugiej połowy XX wieku, kiedy odkryte zostały jego istotne funkcje uznawany był za pierwiastek toksyczny.

Funkcje selenu

Selen jest niezwykle ważnym składnikiem diety szczególnie w okresie jesienno - zimowym, kiedy wokół jest sporo bakterii oraz wirusów. Selen wraz z witaminą E wzmacnia układ odpornościowy, poprzez zwiększenie ilości przeciwciał. Inne istotne funkcje selenu to:

  • chroni błony komórkowe przed działaniem wolnych rodników,
  • poprawia stan oczu, skóry i włosów
  • chroni przed chorobami serca i układu krążenia,
  • pomaga w usuwaniu metali ciężkich,
  • zapobiega stanom zapalnym,
  • zapobiega stanom nowotworowym i zmniejsza ryzyko raka u palaczy,
  • korzystnie wpływa na potencję i popęd seksualny u mężczyzn.

Niedobór selenu

Odpowiednia dieta zapewnia właściwy poziom selenu w ludzkim organizmie, jedank w wyniku niedoborów selenu może dojść do:

  • zmniejszenia sprawności układu odpornościowego,
  • problemów sercowo - naczyniowych,
  • dolegliwości mięśniowych i stawowych,
  • wystąpienia zmian nowotworowych,
  • pojawienia się starczych plam,
  • spadku płodności u mężczyzn.

Nadmiar selenu

Powszechnie uznaje się, że przekroczenie dawki 400 [µg] (mikrogram) na dobę może wywołać zatrucia. Jednak w przypadku stosowania naturalnych preparatów z selenem nawet 800 [µg] (mikrogram) może nie być toksyczne dla organizmu. Nadmiar selenu może objawiać się:

  • uszkodzeniem skóry i paznokci,
  • puchnięciem palców,
  • wymiotami,
  • łysieniem.

Źródła selenu

Dzienne zapotrzebowanie na selen w [µg] (mikrogram):

  • dzieci (1 - 3 lata) - 20 [µg],
  • dzieci (3 - 6 lat) - 20 [µg],
  • dzieci (6 - 10 lat) - 30 [µg],
  • młodzież - od 45 do 70 [µg],
  • dorośli - od 60 do 70 [µg],
  • kobiety II połowa ciąży - 65 [µg] i kobiety karmiące - 75 [µg].

Zawarość selenu w produktach spożywczych zależy od ilości tego pierwiastka w glebach i wodzie. Gleby w Polsce uważane są za ubogie w zawartość selenu. Duże ilości selenu znajdziemy produktach zbożowych i warzywach strączkowych. Sporo jest też w rybach morskich i nieoczyszczonej soli morskiej lub kopalnej.